Wat als een simpele greppel werd gegraven, onthulde plots een 1.300 jaar oud gouden verborgen schat
In Thailand heeft een archeologisch team een opvallende ontdekking gedaan. Onder een imponerend liggend Boeddhabeeld, dat al 1.300 jaar oud is, kwamen 33 oude voorwerpen van goud, zilver en brons aan het licht. De vondst werd gedaan op de Phra Non archeologische site binnen het Wat Thammachak Sema Ram tempelcomplex en geeft een unieke kijk op het rijke erfgoed van de Dvaravati-periode.
De vondst: een schat onder het zand
Tijdens werkzaamheden voor een drainagesysteem onder het imposante zandstenen Boeddhabeeld (dat 13,11 meter lang is en rond het jaar 657 n.Chr. werd gemaakt) stuitten arbeiders eerst op een keramische container. Die lag meer dan 1,22 meter onder het beeld begraven. Inhoud: verschillende sieraden, zoals gouden ringen en zilveren oorbellen. Ook werd een paar bronzen hoepeloorbellen gevonden, waarvan de stijl overeenkomt met andere Dvaravati-vondsten elders in Thailand.
Niet alleen de inhoud viel op, maar ook de techniek van sommige voorwerpen. Er werden drie aanvullende stukken gevonden die de repoussé-techniek lieten zien (een methode waarbij metalen platen worden uitgehamerd om vormen en reliëfs te maken). Eén van de gouden platen toont een zittende Boeddha met spiraalkrullen en een groot aureool en lijkt te hebben gediend als een draagbare versiering.
Bewaring en onderzoek
De vondsten worden bewaard en grondig bestudeerd in het Phimai National Museum. Dit museum speelt een belangrijke rol bij het conserveren en catalogiseren van de objecten voor verder onderzoek en behoud. Phanombutr Chantrachot, directeur-generaal van het Fine Arts Department, gaf aan dat de objecten waarschijnlijk rituele offergaven waren, bewust geplaatst achter het hoofd van het liggende Boeddhabeeld. Een klein gaatje in een van de gouden platen suggereerde dat die mogelijk met een touwtje was opgehangen en als versiering diende. Vanwege de schade aan de gestapelde metalen platen kon niet met zekerheid worden vastgesteld uit hoeveel lagen metaal ze bestonden.
Wat het ons vertelt
De vondsten leveren waardevolle informatie op over de cultuur van de Dvaravati-periode. De stijl van de bronzen hoepeloorbellen onderstreept de culturele continuïteit en wijst mogelijk op verspreiding van ambachtelijke technieken binnen Thailand. De Boeddhistische afbeeldingen wijzen erop dat die periode werd gekenmerkt door complexe rituele gebruiken.
De plaatsing, en dan vooral de locatie van de gestapelde metalen platen, suggereert, volgens experts, dat deze een rituele betekenis hadden en doelbewust als offer werden achtergelaten. Die veronderstelling wordt versterkt door de resten rond het Boeddhabeeld, dat wordt beschouwd als het oudste en langste liggende Boeddhabeeld van Thailand.
Deze ontdekking benadrukt het belang van archeologisch werk in Thailand om het rijke culturele erfgoed van het land te bewaren en waarderen, net zoals de ontdekking van een Keltische nederzetting in Hradec Králové inzicht biedt in oude culturen. Voor het brede publiek is het meer dan een archeologische vondst: het is een venster naar het verleden dat inzicht geeft in geloofsovertuigingen en artistieke uitingen van een tijdperk dat zonder deze vondst misschien verloren was gegaan. Het laat zien hoeveel er nog te leren valt over onze gedeelde geschiedenis en stimuleert verder archeologisch onderzoek en behoud.